Politie
Lettertypes/grootte

Het blijft een moeilijk discussie, hoe ver moeten we gaan om ons te beschermen tegen het Covid-19 virus. Moeten we de maximale bescherming eisen zoals de wet voorschrijft, wetende dat die beschermingsmiddelen er niet zijn? Of moeten we zoeken naar een realistische oplossing waarbij we onnodige risico's vermijden en trachten ons zo te organiseren dat we onze taken kunnen blijven uitvoeren?

Twee visies lijnrecht tegenover elkaar.

Momenteel woedt er een felle discussie in het onderhandelingscomité. Twee visies staan lijnrecht tegenover elkaar. Aan de ene kant de overheid die tracht de weinige middelen enkel te gebruiken als het echt nodig is,  om te vermijden zonder te vallen, maar ook om te vermijden dat de mensen in de gezondheidssector zonder beschermingsmiddelen zouden komen te staan. Aan de andere kant drie vakorganisaties die eisen dat de wet op het welzijn strikt wordt nageleefd. Namelijk dat elk mogelijk risico wordt weggewerkt of zo veel mogelijk wordt beperkt. Daarbij eisen ze dat elke politieambtenaar in contact met publiek een FFP 2 masker zou dragen. Als ACOD staan we in het midden en pleiten we voor een realistische oplossing.

Wat betekent maximale bescherming.

In de Politiezone Antwerpen is een team met maximale bescherming actief. Het bioresponsteam. Zij dragen niet alleen met FFP 2 masker maar ook een witte overal, handschoenen en een masker voor het gelaat. Op die manier zijn ze maximaal beschermd. Ze kunnen deze beschermingsmiddelen na vermoedelijke besmetting ook uitdoen in een speciaal daarvoor ingerichte decontaminatie-zone waar ook alle afval volgens de regels wordt opgeruimd en waar wat ontsmet moet worden ook ontsmet wordt volgens de regels. Enkel een FFP 2 masker dragen beschermd meer dan een chirurgisch masker maar zolang de ogen niet beschermd zijn en de kledij niet wordt afgedekt is er geen volledige bescherming en is er niet voldaan aan de wetgeving. De vraag is alleen of het wenselijk is dat iedereen op die manier zijn werk zou doen. Haalbaar is het zeker niet omdat de beschermingsmiddelen gewoonweg niet voorhanden zijn.

Wat kan er dan wel?

We hebben bij de overheid aangedrongen dat ze de huidige richtlijnen zouden aanpassen zodat elk personeelslid minstens een chirurgisch masker mag dragen wanneer hij zelf inschat dat dit nodig is. Daarnaast dat de specifieke situaties waarin andere beschermingsmiddelen gedragen worden, behouden blijven. Daarnaast is er toegegeven aan de eis van wie de stakingsaanzegging heeft ingediend om van de politie een prioritaire dienst te maken. Alleen veranderd dat in de praktijk niets. De crisiscel gaat nog steeds bepalen wie welke en hoeveel maskers krijgt. 

Het afvlakken van de piek.

De doelstelling van de maatregelen is om de piek in het aantal besmettingen af te vlakken. Om zo te vermijden dat de capaciteit van de ziekenhuizen overschreden zou worden en we in een situatie zouden komen waarbij niet iedereen de beste medische zorgen zou kunnen krijgen. Dat lukt tot hier toe en de vooruitzichten zijn dat dit met de huidige maatregelen gaat blijven lukken. Door de maatregelen te volgen vertragen we het verspreiden van de ziekte maar stoppen we de verspreiding niet. Het is dus niet de bedoeling om te zorgen dat niemand meer ziek zou worden. Om dat te bereiken zouden we nog veel drastischere maatregelen moeten nemen.

We willen vermijden dat mensen die in essentiële sectoren werken massaal zouden uitvallen.

Wanneer het personeel in de zorgsector massaal zou uitvallen  kan de medische zorg niet langer gegarandeerd worden. Gezien zij in contact staan met de besmette personen en deze moeten verzorgen, hebben zij absoluut de juiste bescherming nodig om te vermijden dat zij massaal ziek zouden worden. Maar ook politiemensen mogen niet massaal uitvallen omdat we dan de veiligheid niet meer kunnen garanderen. Het grote verschil is dat wij niet uitsluitend met de besmette personen moeten werken. Er is zeker een kans om iemand tegen te komen die besmet is maar de kans is veel kleiner en de contacten zijn veel meer beperkt in tijd en intensiteit.

Hoe weten we of de huidige beschermingsmaatregelen voor de politie volstaan?

Daarvoor moeten we het absenteïsme volgen. Zolang er niet meer mensen ziek worden dan in de zelfde periode vorig jaar is er geen absolute noodzaak om naar meer bescherming te evolueren. We moeten ook de besmettingsgraad opvolgen, zolang die niet hoger is dan bij de bevolking in het algemeen is er geen reden om de bescherming te gaan opschalen. Daarom dringen we er bij de overheid op aan om ons zeer frequent en correct te informeren en minstens de huidige beschermingsmiddelen te garanderen. En zodra ze er zijn ook meer beschermingsmiddelen ter beschikking te stellen.

Wanneer kunnen we de maatregelen afbouwen?

Dat kan wanneer we het grootste deel van de bevolking hebben kunnen vaccineren. Maar dat vooruitzicht is nu nog ver weg. Of wanneer voldoende mensen immuniteit hebben opgebouwd tegen het Covind-19 virus. Dat kan wanneer voldoende mensen de ziekte doormaken, liefst zonder symptomen te vertonen natuurlijk. Het probleem is dat we op dit moment onvoldoende testcapaciteit hebben om dat na te gaan. We moeten daarom verder gaan op het dalen van de toevloed aan patiënten in de ziekenhuizen.

Ons standpunt in de discussie.

Voor elke risicoanalyse moet er duidelijk aangegeven worden wat de maximale beschermingsmiddelen zijn om het risico uit te sluiten. Ook voor deze rond de bioagentia. Daar bestaat geen twijfel over, dat is ook wat de wetgever vraagt. Dat zou nu betekenen dat we elk personeelslid volledig beschermd naar buiten moeten sturen zoals hierboven beschreven, als een bioresponsteam. Waarom zijn we dan nu tevreden met minder bescherming? Ten eerste omdat de middelen er gewoon niet zijn. Ten tweede omdat de cijfers aan tonen dat met de huidige manier van werken er geen verhoogde uitval is door ziekte. Zodra die parameters veranderen kunnen we kijken hoe ver we moeten opschalen met de bescherming. Dat volgen we op de voet en daar zullen we actie eisen wanneer nodig. Maar zolang daar geen aanwijzingen voor zijn respecteren we het standpunt van de overheid en willen we verder werken om de best mogelijke werkomstandigheden voor het personeel te garanderen.